Reacties

Heb je een vraag over het boek? Het je het gelezen en wil je graag wat commentaar geven? Of gewoon iets vertellen...? Dat kan op deze reactie-pagina.

Lees hier de reacties van andere bezoekers of plaats er zelf eentje met het formulier onderaan!



Bij deze willen wij alle mensen bedanken die een reactie achterlieten in het reactieboek. Alsook een dank aan al diegene die een kaartje of bloemetje stuurden.
Eerlijk gezegd zijn wij zelf verrast door al deze steunbetuigingen van zovele mensen, dikwijls onbekenden, die ons een hart onder de riem willen steken.
Het doet ons dan ook veel deugd dat het boek van Els, de krantenartikels, alsook de reportage, voor vele mensen iets te betekenen hebben. We hopen samen met jullie dat dit een boodschap blijft vanwege Els, die voor sommigen een steun kan zijn voor nu en in de toekomst.

De ouders en broers van Els



Pagina [ 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 ]

Naam: hannes elvira
Email: fambastiaens@pandora.be
Datum: 26 November 2003 - 17:30

Mijn zoontje Dennis heeft met Celin het zusje van
Annelies de ziekenhuisvriendin van Els in de kleuterklas gezeten, zo wist ik dan ook vrij vroeg dat Annelies ziek was en heb ik van op afstand alles een beetje gevolgd. Toen ik vernomen had dat er een reportage over Els bij Jambers ging komen en dar er een boek ging verschijnen waarin Els haar ervaringen neerschreef heb ik dadelijk gedacht dat ik dat wel wou zien en lezen al was het maar om beter te kunnen begrijpen wat er in de mensen omgaat. DE reportage heb ik gezien. Het boek heb ik niet dadelijk gelezen ik kon het niet omdat ik Annelies te goed kende van bij hen te komen.
Uiteindelijk is het er dan toch van gekomen, ik ben geen echte lezer maar ik heb nu de 2boeken gelezen nog nooit zo vlug een boek uitgelezen als de dezen ik heb zoals waarschijnlijk nog vele andere meermaals een traan moeten wegpinken maar ik heb grote bewondering voor haar en haar famile, net zoals ik bewondering heb voor Annelies en haar familie naar haar begrafenis ben ik geweest en haar familie heb ik mijn medeleven kunnen betuigen, maar nu wil ik langs eze weg ook mijn medeleven betuigen aan de familie van Els en ik weet uit ervaring dat het daar nooit te laat voor is



Naam: Bram op de beeck
Email: ikstinkheelhard@hotmail.com
Datum: 25 November 2003 - 17:56

Wij hebben met nederlands een stukje gelezen uit je twee dagboeken. Ik had een ietwat negatieve houding tegenover het boek omdat ik vond dat zoiets alleen voor de ouders en familieloeden envrienden bestemt is en dat zoiets wordt opgefokt door de media. Mijn leraar nederlands ( de klastitularis van Els in het 5de jaar) meneer Verbeecke rade mij dan aan om hier is een kijkje te nemen en ik moet zeggen dat mijn mening veranderd is. Ik merk hier dat veel mensen steun uit de boeken halen en dat het dan toch allemaal wel zin heeft om te vechten tegen hun ziekte.

Bram



Naam: Eline
Email: elinemoustie@hotmail.com
Datum: 21 November 2003 - 17:25

Els,

ik wil je bedanken voor die twee fantastische boeken die je geschreven hebt! Nu begrijp ik niet iets beter wat Thomas moet meemaken. Bij hem werd begin november acute leukemie vastgesteld! Zal hem zeker en vast eens aanraden (als de tijd er rijp voor is) om je boeken te lezen!

Heel veel sterkte aan de familie en vrienden van Els, aan iedereen die haar gekend heeft! Weet dat ze een fantasitsche steun voor velen is!

Groetekes
Eline



Naam: Sanne
Email: rvanvoorsten@hotmail.com
Datum: 19 November 2003 - 19:18

Lieve Els
waar ben je
Lieve Els
waar ben je, waar ben je
kom op loop door die deur naar binnen
komop nou loop naar binnen
loop ons leven weer in
we missen je
Els waar ben je?
Els waar ben je?
waar ben je?
we missen je ontzettend!




Naam: Iris
Email: Tante_irisje@hotmail.com
Datum: 19 November 2003 - 16:00

Beste ouder,Broers,Familieleden van Els.
Een aantal weken geleden werd bij mijn Tante zegger ook leukemie geconfranteerd.
Ik ben begonnen te lezenm te het dagboek van els ik heb het eerste uit en begin nu met hel 2e deel.
Ik vindt het heel erg en als ik het lees dan denk ik het is haar overkomen het kan ook bij mijn tante zegger zo gaan hij hefet ook Acute Lymfatische Leukemie!
Ik wil jullie echt steunen het zal nog steeds moeilijk zijn dat ze is overleden maar ik steun jullie echt voledig en ik snap hoe jullie je voelen!
Iris



Naam: Peter Verbruggen
Email: p.verbruggen@pi.be
Datum: 14 November 2003 - 18:41

Beste familie en vrienden van Els. Afgelopen jaar brachten we met de Molse cultuurraad een bedrag van ruim 500.000 frank (12.500 euro) samen voor Kom op tegen kanker. In ons maandblad van november 2003 droeg ik het voorwoord op aan Els. Ik hoop dat je het niet erg vind dat ik het hier nog eens meegeef - Peter.




Els

Het was een dinsdagmiddag, ergens begin december, nu twee jaar geleden. Het kan aan mijn verbeelding liggen, maar ik denk niet dat ik ooit eerder � of sindsdien � een jong meisje zo jubelend de telefoon heb horen opnemen.

Ik belde met het petje van journalist op. Het Laatste Nieuws. Je was net door een panel van 800 lezers gekozen tot één van de 100 Belgen van het Jaar en zoals de eindejaarstraditie dat dan wil, drong er zich een gesprekje op. Door de telefoon, want er wachtten nog 4 andere interviews, en tijd om naar Mechelen te rijden had ik niet. Helaas.

�t Was een zwaar jaar geweest zei je. Eerst de hoop dat je eindelijk van het monster dat in je lichaam wroette vanaf was. En dan opnieuw het koude besef dat de strijd nog niet gestreden was. De chemo van de laatste kans, noemde je zelf je behandeling.

Toekomstplannen had je nog genoeg. Naar school gaan was opnieuw een zware last voor je geworden. Niet omdat je tegen de lessen opzag, integendeel. Je zou naar school zwéven, mocht je gekund hebben. Maar je lichaam was niet sterk genoeg. Te snel vermoeid. Een te groot verschil tussen de witte en rode bloedlichaampjes.

Later, binnen een jaar of vier, vijf, zou je leven pas echt beginnen. Je zou dan een prille twintiger zijn en met wat geluk een eigen klasje hebben. Zelf les geven aan je kindjes die met grote oren luisteren naar de verhalen van Juf Els, stel je voor.

Je had er het talent voor, Els. De manier waarop je door het leven stapte � ondanks alle denkbare en ondenkbare tegenslagen � de vrolijkheid in je stem, je rotsvaste overtuiging dat de storm na deze �chemo van de laatste kans� eindelijk zou gaan liggen. Iemand die zo sterk in haar schoenen staat, krijgt zelfs de moeilijkste klas aan het luisteren. Iemand die met een paar woorden duizenden lezers recht naar de keel grijpt, kan niet anders dan een grote toekomst hebben.

Hoe lang hebben we gebeld? Een kwartiertje, hooguit. Je hebt je nog geëxcuseerd omdat ma�s stofzuiger zoveel lawaai maakte. Of was het maar tien minuten misschien? Hoe dan ook, ze zijn me wel blijven achtervolgen. Tot vandaag. Misschien wel de rest van m�n leven. Soms, Els, � heel soms � ontmoet je iemand die op een paar minuten tijd een blijvende afdruk achterlaat op je ziel.

Ik heb je niet meer gebeld sindsdien. Ik wou wel, maar ik deed het niet. De drukte van de feestdagen, weet je wel. Bestaat er een goedkoper excuus?

Op 14 februari, straks twee jaar geleden, ben je gestorven. Meneertje Dobbelsteen had dan toch het laatste woord gekregen. De teerling was geworpen, maar hij belandde op de verkeerde kant.

Wie het verwonderlijk vindt dat we met de Cultuurraad zoveel moeite gedaan hebben om een grote check te kunnen schenken aan Kom op tegen kanker, heeft je niet gekend.

Ik wel.

En het genoegen was geheel aan mijn kant, Els.



Opgedragen aan Els Rainson (1984 - 2002), auteur �Leukemiekes�, www.leukemiekes.be

Peter Verbruggen
Voorzitter Molse Culturele Raad




Naam: joke
Email: lybaertjoke@hotmail.com
Datum: 13 November 2003 - 10:27

Ik ben 14 jaar en zit in BIM-SEM en ik wou even iets zeggen.

Vlak na het eerste dagboek was uitgekomen las ik het. Ik las het in één ruk uit, als je mijn tranen mag wegdenken.

Op 14 februari 2002 was ik op kamp en toen ik thuiskwam was het eerste wat ik hoorde dat Els overleden was.

's Avonds en vele avonden daarna dacht ik na ( mijn oma is gestorven voor mijn geboorte) en ik praatte tegen mijn oma EN tegen Els. Waar zij haar levenskracht vandaan haalde dat wist ik niet maar het heeft me veel gedaan.

Door tegen haar te praten, besefte ik des te meer dat ook ik iets van mijn leven wil maken voor het te laat is.

Nu heb ik zonet het tweede dagboek gelezen en ik wou gewoon even zeggen dat ze veel mensen aan het denken heeft gezet, ook veel leeftijdsgenoten van mij, ik wil gewoon zeggen dat ik het heel erg vind en dat ook jullie iets prachtigs van je leven gemaakt hebben.

Dank je wel!

joke



Naam: Bernadette
Email: bernadettedeclerck@hotmail.com
Datum: 7 November 2003 - 17:54

Ik heb het tweede dagboek van Els gelezen en heb net Leukemie-kes besteld.
Ikzelf heb al een aantal jaren last van slepende vermoeidheid, maar als ik lees wat Els doorstaan heeft, ben ik beschaamd dat ik soms loop te zeuren over mijn kwaal. Ik wil ook mijn medeleven betuigen aan de familie van Els.

Veel sterkte, Bernadette.



Naam: Kristina
Email: kristinake@hotmail.com
Datum: 5 November 2003 - 18:36

Ik heb je boek gelezen, omdat ik een werk voor school over leukemie moet maken. Ik bewonder je Els voor hoe jij gevochten hebt!!!



Naam: Kristof De Greef
Email: kristofdegreef@hotmail.com
Datum: 2 November 2003 - 11:44

Als je dromen in stukken uiteenvallen,

verzamel dan die stukken, en houd ze goed bij,

want als je het even niet meer ziet zitten,

kan je tussen al die stukken, klein of groot,

wel dingen vinden waarvan je zegt:

"Hé dit kan wel eens lukken!!"


Kristof (klasgenoot)



Naam: jole
Email: flosch@skynet.be
Datum: 28 Oktober 2003 - 17:41

hallo,

Met heel veel bewondering, en eigenlijk ook wat tranen heb ik beide boeken van Els uitgelezen.
En ik moet zeggen dat Els mijn leven lang in het geheugen staat gegrift, al heb ik ze nooit gekend.
Zo een moedige dame, bovenmenselijk bijna.
De dokters en andere specialisten in het vak hebben gedaan wat ze konden maar de ziekte was niet klein te krijgen.
En dan haar ouders en broers ze hebben mee geleden alleen de pijn hebben ze niet gevoeld, die die Els heeft doorstaan althans.
Chapeau voor die mensen, echt waar. Hopelijk mag je nu van alle tegenslagen gespaard worden. Je hebt het ergste wel gehad.
Ik wil je een hart onder de riem steken en dank je wel zeggen. Want door U, Els, en door je ouders en broers en eigenlijk door al wie je na aan het hart lag, heb ik het leven leren relativeren.
Niets is belangrijker dan gezond zijn en hebben we daar dan een tikkeltje geluk voor nodig?

Ik wens je een rustig verder leven met je vleugeltjes op je rug, je hebt het verdiend.

Veel sterkte nog aan ouders, broers en iedereen die Els kende.

Groetjes en misschien tot later,

Joke

PS: hopelijk worden wij ook gespaard want we willen ons dochtertje (nu 18m) niet verliezen.



Naam: mike mast
Email: spiedie13@hotmail.com
Datum: 16 Oktober 2003 - 16:07

ik heb op school iets van jou gehoort. en hebben ze deze website gegeven.
ik zou graag de broers en ouders en famillie leden steun willen geven maar ik denk ook dat jij er voor gezorgt hebt dat zij zich niet te ongelukkig voelden.
mike



Naam: vanessa
Email:
Datum: 16 Oktober 2003 - 12:42

Dag allemaal,

Ik ben net klaar met de twee dagboeken te lezen.
Soms wil ik de moed ook opgeven, maar dat zal na het lezen van die boeken veranderen.
Ik heb bewondering voor hoe Els kon blijven vechten ook toen ze wist dat ze ging sterven.
Ook voor de ouders heb ik respect, want ze hebben steeds het beste gewild voor haar en haar steeds gesteund.
veel sterkte aan de ouders en familie, maar ook aan de mensen die nu nog steeds vechten tegen de ziekte.



Naam: sanne
Email: sanieweyten@hotmail.com
Datum: 13 Oktober 2003 - 16:34

heykes ouders van els
ik wil jullie veel sterkte wensen met het verlies van els ik vind het heel erg voor jullie in de lessen van godsdienst hebben we het er over gehad en ik vind het echt heel erg ik wil graag de boeken van els kopen en lezen maar in elk geval veel sterkte broers van els en ouders .
xxxxxxxxx veel sterkte en keep on smiling !!!!



Naam: Britt Janssens
Email: janssensbritt@hotmail.com
Datum: 7 Oktober 2003 - 13:50

Hoi allemaal.
Ik las gisteren(6/10/2003) over Els en over de site in Tv Familie.Ik heb heel het interview zeer ontroerend gelezen.Ik heb veel bewondering voor de ouders van Els.Ze zijn sterk en blijven zich sterk houden.Ik vind het ook heel mooi dat ze een vzw hebben opgericht om kinderen die ook een zware slepende ziekte hebben een beetje plezier te schenken.Ik was al van plan om later iets met vrijwilligerswerk te gaan doen, door het interview ben ik nog meer overtuigd.Ik wens jullie nog veel sterkte en veel geluk met de vzw.
Groetjes Britt



Naam: Christa
Email: MAMA2002@hotmail.com
Datum: 1 Oktober 2003 - 20:40

Beste mensen,
18 oktober 2001
Ons Marijke, die in het laatste jaar zat in het Lyceum, had afgesproken na schooltijd aan de poort van de 'Bim' met vriendin Ellen, om naar de voorstelling van het boek van Els, een klasgenote van Ellen, te komen.....
Maar 's morgens werd Marijke niet meer wakker, ze was zo vrolijk en gezond gaan slapen, had ons nog lief slaapwel gezegd, alles was in orde .....
4 maanden later ging Ellen afscheid nemen van Els in het funerarium, Els lag op het 'bed van Marijke'.....
Het is de eerste keer dat ik hier kom, door een link van ovok, maar ik bleef hier hangen.
Elke dag vind ik het een steun om aan de vrolijkheid en de positieve instelling van mijn dochter te denken, we hebben zo veel mooie herinneringen om te koesteren, ik zie haar steeds voor me met een glimlach, met opbeurende woorden.
Ik weet zeker dat jullie ook dankzij de positieve ingesteldheid van Els sterkte voelen.
Ik wens jullie veel goede moed toe.
Christa.





Naam: couwenberg anita
Email: couwenberganita@hotmail.com
Datum: 30 September 2003 - 20:21

Lieve Els,bedankt dat je uw mama de kracht blijft geven om zich volledig in te kunnen zetten voor de oprichting van de VZW ELS-SMILEY.Zij doet dit met hart en ziel.Uw mama is èèn uit duizend,zorg vanaf hierboven goed voor haar.



Naam: kimberly
Email: kimberlyverhiest123@msn.com
Datum: 19 September 2003 - 13:24

we hebben in klas de reportage gezien van elsje het was heel aangrijpend maar elsje heeft toch nog veel kunnen doen wat ze wou doen en dat is een kleine troost een dochter verliezen is heel moeilijk zeker als je iemand zo moet zien lijden . ik leef met jullie mee en wens jullie veel sterkte toe. ook de klasgenoten en andere familie en vrienden . de mis was heel mooi met al die smily's en haar beste vriend die zong was heel aangrijpend.



Naam: Wendy Poelman
Email: snoepi@hotmail.com
Datum: 17 September 2003 - 12:21

Lieve Els,mama,papa en broers van Els,
Ja ook aan jou richt ik dit bericht Elsje-smiley omdat ik weet,nee zeker ben,dat jij nog steeds onder ons bent. Ik heb je nooit gekend,enkel van het lezen van je dagboeken en nu ook van je website maar ik heb het gevoel dat ik jou al zo lang ken en jij bent zo'n beetje een vriendin van me geworden.
Nadat ik jouw eerste en vlug daarop volgend jouw tweede dagboek had uitgelezen,had ik zo iets van: wow eventjes uitblazen,eventjes bezinnen.
Want jij,lieve Els,jij bent zo'n moedige meid.
Nooit was jou iets te veel,steeds bleef je strijden tegen die hoge golven van ziekte en onmacht.
Ik moet zeggen Elsje,jij hebt al van bij de eerste bladzijde van jouw eerste dagboek mijn hart veroverd en daar blijf jij een speciaal plekje hebben.
Steeds als het mij eventjes niet mee zit en ik wat problemen heb denk ik aan jou en zeg ik tegen mezelf: Ga ervoor,sla je erdoor want Els kon het ook,Els is blijven vechten.
En die gedachte lieve Els-smiley geven me moed om door te gaan en ik hoop hiermee ook dat jouw mama,papa en je broers het ook zonder jou nu proberen te redden en bij elkaar troost zoeken en moed putten uit hun liefde en genegenheid voor jou,net als ik.
Want jij was,bent en blijft voor eeuwig in mijn hart.
Ik wil nog even tegen jouw mama,papa en broers zeggen dat,als ze de behoefte hebben aan een babbel,ik er altijd voor ze zal zijn en ze me steeds mogen kontakteren ook al ben ik voor hen misschien een vreemde.
Heel veel moed gewenst vanuit Zwijndrecht.
Wendy Poelman
Heidestraat 155
2070 Zwijndrecht



Naam: Lisette
Email:
Datum: 15 September 2003 - 17:19

Lieve Els,

Een tijdje terug las ik in de Telegraaf een berichtje over jou en je moedige (en helaas verloren) strijd tegen leukemie. Ik ben dan ook direct je boeken gaan lezen en viel van de éne in de andere verbazing. Zoveel moed, zoveel levenslust en zo eerlijk!
Het feit dat jij zo open en moedig over je ziekte durfde te schrijven betekent veel voor velen.
Els, rust zacht en ik geloof best dat je nu daar ergens boven een leven kan leiden zoals je het altijd wilde...
Een viendelijke groet, Lisette uit Nederland


Pagina [ 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 ]


Vul dit formulier in om zelf je reactie te plaatsen...

Naam:


Email adres:


Boodschap: