Reacties

Heb je een vraag over het boek? Het je het gelezen en wil je graag wat commentaar geven? Of gewoon iets vertellen...? Dat kan op deze reactie-pagina.

Lees hier de reacties van andere bezoekers of plaats er zelf eentje met het formulier onderaan!



Bij deze willen wij alle mensen bedanken die een reactie achterlieten in het reactieboek. Alsook een dank aan al diegene die een kaartje of bloemetje stuurden.
Eerlijk gezegd zijn wij zelf verrast door al deze steunbetuigingen van zovele mensen, dikwijls onbekenden, die ons een hart onder de riem willen steken.
Het doet ons dan ook veel deugd dat het boek van Els, de krantenartikels, alsook de reportage, voor vele mensen iets te betekenen hebben. We hopen samen met jullie dat dit een boodschap blijft vanwege Els, die voor sommigen een steun kan zijn voor nu en in de toekomst.

De ouders en broers van Els



Pagina [ 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 ]

Naam: jeroen
Email: sk8boy88@hotmail.com
Datum: 27 Mei 2004 - 15:15

ik wou even zeggen dat ik in de reportage vond dat els ongelooflijk veel moed had . dat vind ik toch wel heel speciaal en belangrijk. jammer dat ze dit niet meer kan lezen , maar voor iedereen die haar kende



Naam: kevin coeckelberghs
Email: anderlechtboy_coecki@hotmail.com
Datum: 27 Mei 2004 - 15:04

Hello Els ik weet dat je dit niet kan lezen maar ik wil toch alvast zeggen dat uw getuigenis op jambers doc heel ontroerend en mooi geformuleerd was wat ja had meegemaakt. Ik vind dat je op een paaar jaar tijd zo levensbewust bent geworden en beginnen te gaan "genieten" van je leven alhoewel dat je die ziekte had. Het meest memorabele moment in de reportage dat we in de klas gezien hebben is dat wanneer je zei: " andere mensen zitten hun leven te vergooien en ik wil genieten maar ik moet de mijne wel afgeven" dit wil ik nog even zeggen
HOEDJE AF VOOR AL JE DOORZETTINGSVERMOGEN



Naam: bianca eerens
Email: bianca_for_ever@hotmail.com
Datum: 26 Mei 2004 - 18:37

Hey, we hebben de reportage van Jambers in de klas gezien. Wat mij het meest bij is gebleven is dat Els zei dat zij het oneerlijk vond dat zij dat nog zo veel wou leven al moest vertrekken terwijl mensen zomaar hun leven zitten te vergooien. Ook haar doorzettingsvermogen, echt ongelofelijk. Ik vind het heel sterk van haar dat ze de moed had om ons ook dat boodschap te geven...dank u Els.

Veel stertke.

Bianca



Naam: matthias
Email: vanbrussel_matthias@yahoo.com
Datum: 26 Mei 2004 - 18:06

Ik heb de reportage van jambers met de klas gezien en die griep mij nogal aan. sterkte aan jullie allemaal.



Naam: Robin
Email: robin_vandebroeck@yahoo.com
Datum: 25 Mei 2004 - 15:22

beste ouders van Els we hadden met de klas de reportage van Els op jambers gezien.De reportage heeft mij diep geraakt.Ik zou graag mijn steun betuigen aan heel de familie van Els.



Naam: Dieter
Email: dieterkes2000@hotmail.com
Datum: 24 Mei 2004 - 16:14

hallo,

we hebben vandaag naar die reportage gekeken van jou door mr.Jambers.Ik vond het een heel aanspraakmakende reportage en met heel veel gevoel gedaan.Ik werd wel heel stil van deze reportage,en zelfs onze hele klas (om onze klas stil te krijgen is veel nodig).bij mijn nichtje van 5 jaar is ook leukemie vastgesteld,ik dacht.Mijn nichtje heeft nu een chemokuur eropzitten.Het gaat nu toch al een anderhalve maand beter met haar.

groetjes

en veel sterkte

vanwege

Dieter



Naam: Annelies VS
Email:
Datum: 24 Mei 2004 - 16:13

Terwijl je weg bent
en enkel leegte laat
vermoed ik onverwoord
dat je nog steeds bestaat
dat ik je nog kan horen,
nog met je kan spreken
...
want alle liefde die er was
kan zelfs de dood niet breken



Naam: Ann
Email: dorien.haak@skynet.be
Datum: 22 Mei 2004 - 16:27

Lieve Els,

Omdat er liefde is,
bestaat er geen voorbij,
in alle eeuwigheid ben jij...

Ann



Naam: Stefanie
Email: nieterke@hotmail.com
Datum: 23 April 2004 - 18:50

aan familie ...

Misschien herinneren jullie nog De reportage
met pol Jambers en Elsje .
In onze school wordt deze reportage al elk jaar (tuurlijk nadat ie was uitgegeven...)vertoond .De film werd bij ons in de klas getoond....
Iedereen in de klas was erg stil geworden
en begon te beseffen wat els had meegemaakt en
hoeveel moed en steun ze had ....
Nu is Els zelf's het thema van onze les godsdienst , we hebben zeker 5 blaadjes in ons schrift van die reportage met els geplakt :)
Daarna had ik direct haar eerste boek in de bib. geleend ...
Nu dat ik het boek gelezen heb , weet ik wat leukemie is en hoeveel moed ELS had ... :) :) :)
:) :) :) :)

van stefanie met vele smiley's






Naam: Stefanie
Email: nieterke@hotmail.com
Datum: 23 April 2004 - 18:48

aan familie ...

Misschien herinneren jullie nog De reportage
met pol Jambers en Elsje .
In onze school wordt deze reportage al elk jaar (tuurlijk nadat ie was uitgegeven...)vertoond .De film werd bij ons in de klas getoond....
Iedereen in de klas was erg stil geworden
en begon te beseffen wat els had meegemaakt en
hoeveel moed en steun ze had ....
Nu is Els zelf's het thema van onze les godsdienst , we hebben zeker 5 blaadjes in ons schrift van die reportage met els geplakt :)
Daarna had ik direct haar eerste boek in de bib. geleend ...
Nu dat ik het boek gelezen heb , weet ik wat leukemie is en hoeveel moed ELS had ... nu heb ik pas beseft dat ik nog moet leven... :) :) :)
:) :) :) :)

van stefanie met vele smiley's






Naam: Annelies
Email: anneliesvantomme@belgacom.net
Datum: 15 April 2004 - 11:14

Dag vrienden, familie van Els,

met veel ontroering heb ik Els haar dagboeken gelezen. Het was net alsof ik een stukje van mezelf verloor. Anderhalf jaar geleden is ook een vriend van mij overleden door leukemie. Op zijn overlijdensprentje stond een heel mooie tekst. Ik ben er zeker van dat die tekst troost biedt aan heel wat mensen die een dierbare verloren hebben.

Zweef,
hoog in de wolken,
hoger zelfs,
veel hoger dan waar je als mens nooit kan komen.
Drijf op de eeuwigheid,
voor eeuwig jong en speels.
Nooit zul je de onschuld van de jeugd verliezen,
nooit zul je de deugd van het ouder worden ervaren
Zweef,
ver weg van die ziekenhuizen en zware therapieën
en eenzame nachten in quarantaine.
Zweef op de maat van de muziek waar je van hield,
heel hoog tussen je dromen,
die hoe zwaar dit ons valt ...
nu nooit meer uit gaan komen.

Els blijft voor altijd in jullie hart.



Naam: Sarah
Email: sarahbol@hotmail.com
Datum: 8 April 2004 - 12:38

Els zat in dezelfde school als mij. Ik heb nooit met haar gesproken, maar ik heb haar wel vaak gezien. Ik ken ook mensen die haar persoonlijk hebben gekend. Een tijdje geleden deed een klasgenoot van mij een boekbespreking over 'Leukemiekes'. Dat was de enige keer dat ik die -zo vrolijke- jongen droevig heb gezien (hij kende Els ook persoonlijk), dat ik de pijn van haar dood in zijn ogen kon lezen. De hele school was droevig toen we de kaarsjes in de gangen zagen, iedereen wist wat er was gebeurd. Mij doet het ook pijn, maar ik heb enorm veel respect voor Els. Met het schrijven van die boeken heeft Els veel mensen geholpen, en ze zal er nog veel meer helpen. Daar ben ik zeker van! Ik heb het al moeilijk gehad, zeker toen we op school die aflevering van Jambers hebben gezien. Els was en is een ongelooflijk sterk meisje.
Groetjes en sterkte van Sarah(3WET, Bim-Sem)



Naam: Nasiera
Email: nasiera.benhamou@staff.telenet.be
Datum: 31 Maart 2004 - 16:14

Lieve Els,

Al heb ik je persoonlijk niet gekend, maar mijn pa kent je familie, en ik ben ook van het Mechelse, maar als ik al het hier bovenstaande lees, en de cd beluister van Hans, dan voel ik je naast mij.
Ik voel je ademen in mijn nek van het meelezen naar al die mooie woorden, die al deze mensen voor je neerschrijven.
Je glimlach die weerkaatst op het scherm van mijn computer.
Terwijl ik aan het lezen ben, is het net alsof je me de woorden in de oren fluisterd.
De geluidjes van je warmgevende lach in mijn oren.
En natuurlijk hoe erg het ook was, maar soms weet ik niet of ik moet glimlachen of wenen, als ik dit hier allemaal lees. Meestal doe ik de beide.

Soms stel ik me de vraag waarom de liefste mensen ons altijd zo snel moeten verlaten, maar dan denk ik ook, ze zijn te goed, en ze moeten over ons waken.
Maar verdriet en gemis is er wel. Heb je op tv gezien met de reportage, en echt wel, de tranen waren niet tegen te houden.

Oh help! *zucht* Wat moeten we allemaal verwachten van dit leven?


Ik wens hierbij alle mensen op aarde veel geluk in het leven en liefde, en vrede op aarde zodat mensen van elkaars liefde kunnen genieten.

Met dit bericht wil ik ook mijn steun betuigen aan de familie van fantastische Els en Jan-Willem, en alle andere families die dit moeten doormaken of andere zaken.


Lieve Els , al ben je er niet meer, maar je bent geliefd!!!



Naam: debbie raeven
Email: fraggletje@hotmail.com
Datum: 31 Maart 2004 - 11:46

ik doe de verpleegkundige opleiding en nu moesten we voor school een boek lezen, zodat we leren hoe patienten denken en waar ze behoefte aan hebben.
ik ben blij dat we die opdracht moesten doen, want nu heb ik het mooie boek van Els kunnen lezen. en ik heb er heel veel van geleerd.
dankjewel Els!



Naam: Anneleen
Email: kleinmaanlichtje@hotmail.com
Datum: 29 Maart 2004 - 09:43

OiOi!
Heel ontroerd,maar ook bang van wat komen zal, heb ik je dagboek gelezen! Vorige maand is bij mij ook leukemie vastgesteld. Ik ben hier nu ondertussen al een maand in het ziekenhuis,en raf (verpleger) gaf me jou dagboek! Het doet deugd om te lezen hoe positief jij altijd bleef EN blijft! Ik ben nu 14 jaar,overmorgen word ik er 15. Dat is dus 2jaar ouder dan toen jij deze ziekte kreeg! Ik wil gwoon zeggen,en ik weet zeker dat jij dit ook kunt horen: ik heb heeeel veel respect voor jou! Als ik het moeilijk heb,lees ik even in je dagboek,al je goede momenten! Ik hoop dat ik zelf ook zo positief kan blijven! En ,elsje, ik weet gewoon dat je dit hoort: wil je over mij waken? Want ....;ik ben heel erg bang van wat er nog komen zal,en hoe deze ziekte in mijn lichaam zal te werk gaan. Maar 1iets weet ik zeker: als ik zo positief,lief en blijgezind ben als jij,dan haal ik het!
(k)dikke smileyknuffels
Anneleen
Ook veel sterkte aan de mama,papa,neefjes,nichtjes,broers,klasgenoten,vrienden ,gwoon aan iedereen die om elsje geeft!




Naam: jolien
Email: jolienverdonck@hotmail.com
Datum: 26 Maart 2004 - 17:28

hoi
tis misschien wel raar om zo te beginne
na wat jullie meegemaakt hebben.mijn oma is ook gestorve aan leukemie niet zo leuk, veel afzien en dan terug hervallen
zo vechten als ELS kunne er niet veel
als jullie het zien zitte zou ik wille vragen of jullie iets wille komen vertellen op onze school
ik zit in het heilig graf te turnhout in het 2de middelbaar. ik heb de 2 boeken geleze en chapeau voor els
veel handjes en voetjes
veel kusjes en groetjes
jolien
veel sterkte in de volgende jaren



Naam: palmans nancy
Email: nv.palmans@pandora.be
Datum: 18 Maart 2004 - 14:18


hier nog eens een berichtje van de mama
van chloe dochtertje die op 2 mei 2001 ook
leukemie heeft gekregen.
momenteel gaat het goed met chloeke we zijn
nu bijna 3 jaar verder en hopen op het beste;
toch denk ik nog heel veel aan jullie hoe
sterk els met deze ziekte omging wel mijn
dochtertje gaat er ook zo sterk mee om.
ik weet zeker dat els over haar waakt.
tevens krijgen wij er binnenkort rond juli
nog een zusje bij.
lieve groeten van heel de familie



Naam: elke
Email: elleke_123@hotmail.com
Datum: 13 Maart 2004 - 20:18

liefste els,

ik heb vandaag je tweede boek uitgelezen, ik moest ervan wenen.je had nog zoveel in je leven om naar uit te kijken. je wou iets van je leven maken. er zijn mensen die hun leven vergooien ze hadden dat van hun beter afgenomen en ze hadden jouw dromen laten uitkomen. ik hoop at je goed bent terecht gekomen en dat je dromen tog nog mogen uitkomen.

veel sterkte aan de familie van els.



Naam: Joyce Notelé
Email: dido_j83@hotmail.com
Datum: 25 Februari 2004 - 10:17

Hey Els!

Ik wou je gewoon even zeggen dat ik nu met mijn stage bezig ben in het Middelheim te Antwerpen. Je was één van de redenen waarom ik gekozen heb om in een supporteam te staan voor oncologie en palliatieve zorgen.
Ik heb al een week achter de rug, heb al enkele gesprekken gehad met patiënten. Ik doe het heel graag en ik merk door een lach dat ze het ook graag hebben dat ik eens langskom.
Ik moet nog 1 jaar studeren, maar ik hoop echt dat ik de toekomst deze job mag uitvoeren!
Het beste, tot de volgende keer..

Groetjes, Joyce



Naam: Leen
Email: schepensleen@hotmail.com
Datum: 15 Februari 2004 - 21:34

Lieve lieve Els,

Het is alweer een hele tijd geleden dat ik je hier een berichtje heb achtergelaten, maar ik weet dat je ergens op je wolkje wel meekijkt hoe het met iedereen gesteld is.

Je bent en blijft gewoon een enorm groot voorbeeld voor alle mensen die leukemie (of een andere tegenslag in het leven) hebben.
Hoe sterk je je steeds gehouden hebt, zo sterk wilde ik ook zijn. Hoe vrolijk je steeds wilde blijven, dat wil ik ook. En vooral hoe lang je nog wilde blijven vechten tegen het lot van "mijnheertje dobbelsteen", dat wil ik ook.

Vandaag nog meer dan anders leef ik met jou in gedachten. Ik moet steeds weer denken aan de bedenking die je maakte: zal ik ooit kinderen krijgen en die zien opgroeien????
Wel lieve Els, die vraag houdt me ook in de ban, het is mijn allergrootste wens: kinderen hebben.

Maar helaas lukt dit niet zomaar, door mijn bestraling en chemotherapie.
Gelukkig heb ik nu een heel lieve dame gevonden die me haar eicellen wil afstaan, maar toch valt het me zwaar.

Ik stel me dan steeds de vraag: waarom??? waarom moeten we zo'n lijdensweg afgaan om kinderen te krijgen??? waarom met de vertwijfeling leven of het ooit zal lukken??? waarom telkens weer tegen die psychologische onderzoeken opbotsen om te mogen kinderen hebben???? om te mogen kinderen adopteren???? waarom waarom waarom....
Soms wordt het met echt teveel: het is gewoon niet eerlijk dat de ene persoon zomaar krijgt wat hij wenst en anderen het misschien nooit kunnen krijgen.

Maaaaaarrrrr..... dan steek jij plotseling weer je hoofd vanuit de wolken en zet je je smile terug op en dan weet ik gewoon weer hoe gelukkig ik wel MOET zijn dat ik er nog ben én dat ik voor het moment nog steeds ziektevrij ben.
Want ook dat is een punt waar ik me steeds weer zorgen over maak: ik heb de kaap van 5 jaar ziektevrij zijn nog niet bereikt, en ook al drukt de hematoloog me op het hart dat de kans op herval na 3 jaar al redelijk klein is, toch denk ik dan weer aan jou, aan je herval na 4 jaar en dan realiseer ik me steeds weer hoe erg het moet geweest zijn voor jou en je familie en vrienden.

Dus... nu wil ik nog vlug even een beroep doen op jou, alsjeblieft lieve Els, doe daar boven eens een goed woordje voor mij bij mijnheertje dobbelsteen, laat hem het juiste getal gooien voor mij zodat we ooit kinderen kunnen hebben.
Ik weet, ik vraag heeeeeeel wat aan je, maar ik weet zeker dat je me wel begrijpt.

Dikke knuffels Leen XXX ;.) ;.) ;.)





Pagina [ 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 ]


Vul dit formulier in om zelf je reactie te plaatsen...

Naam:


Email adres:


Boodschap: